Υπάρχουν φορές που η ζωή σου ζητά κάτι πολύ δύσκολο και μόνο η τέχνη του να αφήνεις πίσω σου κάτι που αγάπησες μπορεί να σε ξεμπλοκάρει. Κι ενώ όλοι ξέρουμε πως κάποια πράγματα τελειώνουν, ποτέ δεν είμαστε πραγματικά έτοιμοι για τη στιγμή που πρέπει να τα αποχαιρετήσουμε. Πονάει, φοβίζει, μας μπερδεύει. Δεν έχει σημασία αν ήταν ένας άνθρωπος, μια σχέση, μια φιλία, ένα όνειρο, ακόμη κι ένα κομμάτι του εαυτού σου που δεν σε εκφράζει πια. Σημασία έχει ότι υπήρξε δικό σου. Το κράτησες, το πίστεψες, το φρόντισες. Κι όμως, τώρα νιώθεις πως πρέπει να το αφήσεις να φύγει. Και αυτό πονάει βαθιά, αθόρυβα, με εκείνο το γνώριμο βάρος που δεν φαίνεται στους άλλους, αλλά εσύ το κουβαλάς παντού.
